สองสามวันมานี่อยากเขียนหลายเรื่องแต่...เวลาไม่อำนวย

เดี๋ยวนี้เดินทางไปทำงานด้วยรถไฟฟ้าทุกวัน

หลังจากทดลองมาแล้ว 4 วัน

ตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไปก็ใช้บริการรถไฟฟ้าทุกวัน

ประหยัดค่าน้ำมัน...ประหยัดค่าจอดรถที่บริษัท

เอาค่าทางด่วนมาจ่ายค่าจอดรถที่รถไฟฟ้า...กับค่ารถไฟฟ้า

แหมรู้สึกเท่ห์ดีจังมีตั๋วเดือนกับเค๊าแล้ว....555

เบื่อรถติดเสียจริง...ใช้รถไฟฟ้าขอบอกว่าเร็วมาก

แถมได้แวะซื้อขนมให้น้องป่านได้กินสด ๆ ใหม่ ๆ ได้ทุกวัน

และแม่ก็ได้ช๊อปปิ้งได้น้อยลงเพราะขี้เกียจแบกของเดินขึ้นรถไฟฟ้า

เห็นมะประโยชน์เยอะดีจริง ๆ...น่าจะทำแบบนี้ตั้งนานแล้วเนอะ

5555555

ที่กล่าวมาทั้งหมดเกี่ยวอะไรเนี่ย

อ้อ...จะบอกว่าได้กลับบ้านเร็วขึ้นด้วย

เพราะไม่นั่งโอ้เอ้อัพไดที่ทำงานรีบกลับบ้าน...ไม่อยากกลับมืด

เลยต้องมานั่งอัพไดที่บ้าน...เท่านั้นเอง

เมื่อวานตอนเย็นแม่กลับมาบ้าน

น้องป่านก็จัดแจงรีบเอาหนังสือหัดอ่านภาษาไทยมาโชว์

แล้วบอกว่าก่อนนอนน้องป่านจะหัดอ่านให้แม่ฟัง

 

 

แล้วน้องป่านก็หัดอ่านให้แม่ฟังอยู่หลายรอบ

แต่ก็ยังเหมือนท่องเป็นนกแก้วนกขุนทองอยู่ดี

มีบางตัวเท่านั้นที่พอจะจำได้

แม่ไม่รู้ว่าสมัยนี้โรงเรียนเค๊าหัดให้อ่านแบบไหนกันบ้าง

อ่านเป็นคำ ๆ เหมือนศัพท์ภาษาอังกฤษ

หรืออ่านผสมคำกับสละ

แต่ละโรงเรียนก็ต่างแนว...เอ่อ....แล้วแม่จะสอนอย่างไรดี

สงสัยต้องยกหน้าที่นี้ให้คุณครูละกัน

ไม่ว่าน้องป่านจะอ่านด้วยวิธีไหน

ขอให้ชอบอ่านหนังสือแม่ก็พอใจแล้ว

พอตื่นเช้ามาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็อารมณ์ดี

เปิดหนังสือมาอ่านทบทวนอีกรอบ

ประมาณว่าจะเอาไปอวดครูประจำชั้นละ

แม่เห็นก็อดขำไม่ได้

วันนี้อารมณ์ดีถึงดีมากจริง ๆ

ซึ่งเมื่อเช้าวันอังคารสิ...คนละคนเอาทีเดียวเชียวละ

แม่ก็ตื่นมาอาบน้ำก่อนเหมือนเดิม

น้องป่านตื่นมาก็หลับหูหลับตาร้องไห้...โดยไม่มีสาเหตุ

แม่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มาดู...แล้วก็ทำเป็นชักชวนไปอาบน้ำ

โดยทำเป็นไม่สนใจว่าน้องป่านร้องไห้อยู่

ก็ยิ่งทำให้น้องป่านร้องไห้อยู่เหมือนเดิม

แม่ทำไม่สนใจเดินลงจากห้องไปก่อน

รอสักพักน้องป่านก็ยังไม่เงียบ

คราวนี้คงต้องเล่นบทโหดกันบ้างแล้ว

เรียกว่าพูดดี ๆ ด้วยแล้วไม่ฟัง

แม่ก็เริ่มพูดเสียงดังและเตรียมไม่เรียวไว้(ไม้ก้านลูกโป่งเชียวละ)

จำได้ว่า 5 ปีที่ผ่านมาตีน้องป่านไปแค่ 2 - 3 ครั้งได้

ส่วนใหญ่ใช้วิธีประนีประนอม

เพราะแค่ดุน้องป่านก็น้ำตาหยดแล้ว

คราวนี้ร้องเสียงดัง...แบบเรียกร้องความสนใจสุด ๆ

แม่เลยต้องโหดพอประมาณ...พอดุเสียงดังแล้วเริ่มจะตีขึ้น

น้องป่านก็พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองลงบ้าง

โดยพยายามกลั้นสะอื้น

แล้วแม่ก็พาไปอาบน้ำแต่งตัว

จากนั้นก็ค่อยอารมณ์ดีได้

แต่พอวันนี้อารมณ์ดีถึงดีมาก

เอิ่มมมม...ลูกสาวขราอารมณ์ดีแบบนี้ทุกวันได้ไหมคะ

น๊า....555