ช่วงเวลาที่หายหน้าหายตาจากไดไป

แต่เรื่องราวน้องป่านยังคงดำเนินต่อไปทุก ๆ วัน

บางวันก็ยิ้ม...บางวันก็น้ำตานองหน้า...บางวันก็แผลเต็มตัว

แต่ช่วงนี้น้องป่านของแม่ขยันเอามาก ๆ

ชอบเขียนหนังสือ...ชอบอ่านหนังสือ...ด้วยตัวเอง

แต่เองไม่เคยรีบร้อนเรื่องเรียนกับน้องป่าน

แต่คุณยายละคอยเข้มงวดกวดขันอยู่เสมอ ๆ

แม่เชื่อว่า...เมื่อถึงเวลาและเมื่อลูกพร้อมลูกก็สามารถทำได้เอง

ที่พูดอย่างนี้ไม่ใช่จะปล่อยวางจนเกินไป

เพราะแม่รู้ว่าทุกวันนี้...ที่โรงเรียนคุณครูก็ดูแลเป็นอย่างดี

เพราะสั่งอะไรมาน้องป่านทำตามทุกอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง

ที่เรียนพิเศษตอนเย็นก็ดูแลบ้างตามสมควร

แล้วจะให้แม่เข้มงวดอะไรอีกกับเรื่องเรียนเขียนอ่าน

แต่ด้วยตัวน้องป่านเองที่อยากเขียนอยากอ่าน

พยายามอ่านหนังสือ...ได้บ้างไม่ได้บ้างก็ได้พยายามแล้ว

มีอยู่ครั้งที่แม่คิดว่าจะสอนให้น้องป่านอ่านผสมคำ

และก็คาดหวังว่าน้องป่านจะทำได้

ทั้งที่น้องป่านอยากอ่านเอง...แต่ก็ไม่สามารถ

อักษรตัวเดิมเปลี่ยนสระ...น้องป่านก็มึนอ่านไม่ได้แล้ว

แม่ข้องใจว่าทำไมอ่านไม่ได้...ลืมไปว่าอ่านไม่ได้ก็คือไม่ได้

เลยเซ้าซี้ให้น้องป่านอ่าน...จนกลายเป็นน้ำตานองหน้าแทน

แต่กระนั้น...แม่ไล่ให้ไปอาบน้ำเธอก็ไม่ยอมไป

ยืนยัดว่าจะอ่านต่อไปให้ได้

กรรมของแม่...เลยต้องเปลี่ยนวิธีอ่าน

อ่านแบบไหนว่ามาเลยลูก...เดี๋ยวแม่จัดให้

กว่าจะจบด้วยรอยยิ้ม...น้ำตาก็ท่วมห้องไปแล้วหลายรอบ

นี่ละน้องป่าน...ผู้มุ่งมั่นเสียจริง

จากนั้นก็มาเริ่มเขียน

ป่านรักแม่...ป่านรักพ่อ...ป่านรักอะตอม...ป่านรักโบนัส

รักเพื่อน ๆ ทุกคน...เขียนทุกวันว่ารักคนโน้นคนนี้

เขียนเองได้โดยไม่ต้องบอกตัวอักษรกันแล้ว

สงสัยสัยจะเบื่อ...เริ่มเอาหนังสือนิทานมาเขียนตาม

คัดเป็นหน้า ๆ ...โดยเฉพาะเรื่อง ตามพ่อไปเกี่ยวข้าว

และมีแบบฝึกหัดให้หัดทำอะไรทั้งเขียนทั้งเชาว์เอามาทำหมด

ไม่รู้นึกขยันอะไรมากมาย...ทำอย่างนี้ทุกวัน

บางวันก็เอาภาษาอังกฤษมาเขียนตามอีกต่างหาก

น่าปลื้มใจไหมละเนี่ย...555

แล้วแบบนี้คุณยายจะกังวลอะไรอีก

บอกแล้วว่าน้องป่านของแม่น่ะเลี้ยงง่าย

แต่ขอให้อารมณ์ดีเถอะ...ก็นะ...เธอเป็นศิลปินนี่นา

ตอนนี้ดาวเด็กดีทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนสะสมกระฉูดเลยทีเดียว

ดาวที่บ้านยังได้ไม่ถึง 6 ดวง...เหตุเพราะโดนยึดคืนมา 2 ดวง

ทำให้ดาวเด็กดีที่โรงเรียนไปถึง 10 ดวงอย่างรวดเร็ว

คุณครูก็น่ารักให้ของรางวัลมาตามสัญญา

เป็นชุดระบายสีน้ำ...ซึ่งน้องป่านโปรดปรานเป็นอย่างมาก

จนถึงวันนี้ที่โรงเรียนได้ดาวเป็น 12 ดวงไปแล้ว

ส่วนที่บ้านเหรอ...ตั้งแต่โดนยึดมาแล้วก็พยายามสะสมเพิ่มมาเรื่อย ๆ

เพิ่งจะได้ครบ 10 ดวงเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา

ให้น้องป่านคิดของรางวัลที่อยากได้...แล้วอาทิตย์หน้าพาไปซื้อ

ตั้งแต่มีมาตรการยึดดาวคืนได้รู้สึกไม่ค่อยโยเย...555

เพราะวันนั้นทั้งโดนยึดดาวทั้งโดนตี

ก็ตื่นเช้ามาโยเยโยกเยก...ทั้งที่ตกลงกันตั้งแต่ตอนกลางคืนแล้ว

ว่าแม่ต้องรีบไปแต่เช้า...ให้พี่หนุ่ยอาบน้ำให้

แม่ยังไม่ทันจะแต่งตัวเสร็จ...เธอก็โยเยไม่ยอม

แม่ก็เลยสาย...ลงโทษด้วยการยึดดาวเด็กดี 2 ดวง

โทษฐานที่อธิบายแล้วยังไม่ยอมเข้าใจ

และก็โดนตีด้วย...วันนั้นเล่นบทโหดไปหน่อย

แต่ขอบอกไม่ได้ใช้อารมณ์นะคะ...555

แม้จะมีประสบการณ์แบบนี้มาแล้ว...แต่สาวน้อยก็ยังคงสภาพ

น้องป๊านน้องป่านได้เหมือนเดิม

เวลาไม่ถูกใจก็งอนควับ...555...ไม่พูดไม่จาเป็นเตมีย์ใบ้อย่างเดียว

เฮ้อ....

แล้วอีกเรื่องที่ไม่รู้ว่าแม่แอบกังวลใจไปหรือเปล่า

พรรคนี้ได้พูดคุยกับน้องป่านเรื่องที่โรงเรียน

คุณนายสายป่านของแม่ก็ไล่ชื่อเพื่อนมาแต่ละคน...ผู้ชายทั้งนั้น

แม่ก็แปลกใจเพื่อนผู้หญิงนู๋หายไปไหนหมด

แต่ก็บอกว่ามีเพื่อนผู้หญิงก็เล่นด้วยกันน่านแหละ

แต่มาติดใจเอาเจ้าเด็กชายนายบูม...กิ๊กเก่านี่สิ

เดี๋ยวทำการ์ดไปให้...วาดรูปเด็กผู้หญิงผู้ชาย

แล้วเขียนว่าป่านรักบูม....วันละหลายรอบ

แถมยังนั่งกินข้าวด้วยกัน...กินขนมด้วยกัน...เล่นด้วยกัน

แม่แอบถามก็ได้ความมาว่า

"ก็บูมเค๊ารักป่านมากนี่แม่....ป่านก็เลยรักบูม"

และก็ได้ความมาว่า...ห้องนี้จับคู่กันหลายคน

เพื่อนผู้หญิงที่เคยสนิทกันก็เห็นว่ามีกิ๊กไปเหมือนกัน

เอ่อ...อนุบาล 3 เองนะลูกนะ...เอิ๊กกกก