วันเสาร์...ไปเรียนตีลังกาเหมือนเดิม
พร้อมสมาชิกน้องอะตอมและน้องลิดา
วันนี้แม่ไปกับน้องป่านแค่สองคน...คุณพ่อติดภาระกิจคุณยาย
เลยไม่ได้เอากล้องไป...แหมเสียดายจัง
เล่นยิมกันเสร็จก็ไปหม่ำบะหมี่กัน
ต้องหว่านล้อมกันมาจากบ้านว่าอาทิตย์นี้ขออาหารกลางวันอย่างอื่นบ้าง
ที่ไม่ใช่อาหารญี่ปุ่น...ขอเป็นร้านบะหมี่ดีกว่า
เด็ก ๆ ก็น่ารัก....ไปหม่ำบะหมี่กันอย่างสนุกสนาน
แม่สองคนลูกสามคน....เล่นเอาสนุกสนานเหมือนกัน...555
ดีหน่อยที่เด็ก ๆ เริ่มโตกันบ้างแล้ว
พี่นู๋ป่านโชว์...กินเส้นหมดชามไปอย่างรวดเร็ว
ก็นู๋น่ะเด็กชอบกินเส้นนี่เนอะ...กินแต่เส้นลูกชิ้นกับผักไม่เอา...555
น้องลิดาก็ทานเก่งดีจัง....สองชามเล็กหมดไปโดยเร็วเหมือนกัน
เหลือน้องอะตอมที่โยเยเล็กน้อย...แต่ก็ป้อนไปได้หลายคำ
เรื่องสาว ๆ จบไปแล้ว...คราวนี้ถึงคิวหนุ่ม ๆ บ้าง
ซึ่งอาทิตย์นี้มีแค่สองหนุ่ม...พ่อเอกกับน้องแอมแปร์
เลยต้องพาสาว ๆ ไปหาที่รอโดยไม่โยเยซะหน่อย
พาไประบายสีตุ๊กตาปูนพลาสเตอร์กันคนละตัว

เลยต้องใช้โทรศัพท์ถ่ายภาพเก็บเป็นที่ระลึก
สามสาวมุ่งมั่นระบายสีกันอย่างเคร่งเครียด

พี่นู๋ป่านกับน้องอะตอมก็สนุกสนาน...สมาธิดีเยี่ยม

น้องลิดาผสมสีได้อย่างเมามัน....เอาทุกสีมารวมกัน
ได้ศิลปะอีกรูปแบบ...ซึ่งเสร็จก่อนใครเพื่อน
ช่วงที่รอสาว ๆ ระบายสี...พอดีน้าอุ๊เสร็จแล้ว
แม่เลยได้เดินไปทำธุระนิดหน่อยเป็นผลดีจริง

จากนั้นก็เตรียมแยกย้ายจะกลับ...แต่ผ่าน B2S
เลยแวะเข้าไปซื้อของรางวัลให้กับเด็กดีที่สะสมดาวครบ 10 ดวง
น้องป่านอยากได้กล่องใส่ดินสอใหม่
ตอนแรกก็ดูอันใหญ่...ราคา 350 บาท
เลือกไปเลือกมา...น้องป่านเลือกกล่อง 2 ชั้น
ใส่ดินสอได้เยอะ....บอกว่าจะเอาไว้ใส่สีไม้ด้วย
เลยได้กล่องราคา 30 บาทมาแทน...555...แม่สบายกระเป๋า
เลยซื้อสมุดวาดเขียนให้เพิ่มอีกเล่มเป็นรางวัลที่เลือกของถูกนะค๊า
จากนั้นก็แยกย้ายกับน้องอะตอมกลับบ้าน
ก่อนจะนอน...น้องป่านบ่นปวดหัวเจ็บคอ...อยากไปหาหมอ
แม่เลยสัญญาว่าเช้าจะพาไปถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น
เช้าตื่นมาน้องป่านก็ยังตัวอุ่น ๆ เหมือนเดิม
แม่เลยพาไปหาหมอซะให้หายคิดถึง
พอดีน้องป่านมีของขวัญจะไปให้คุณหมอด้วย
เป็นปากการูปคุณหมอ...เหมือนคุณหมอประจำน้องป่านเลย
ซื้อมาไว้นานแล้ว...เจ้าตัวอยากให้เต็มที
แต่เนื่องจากไม่ป่วย....เลยไม่รู้จะเอาไปให้ตอนไหน...555
แม่ก็เลยพาไปหาคุณหมอซะ...นั่งรอคิวไปสองชั่วโมง
ก็มาวันอาทิตย์นี่นาคุณหมอคนไข้เยอะมาก
พอได้เจอคุณหมอก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
ชอบมาหาหมอ....แต่ไม่ค่อยจะคุยกับหมอหรอก
ให้แม่คุยตลอด...ให้บอกอาการคุณหมอเอง
ก็หันมาให้แม่พูดให้...555
สรุปก็เป็นหวัดนิดหน่อยเท่านั้นเอง
ถ้าพักผ่อนมาก ๆ ก็จะหายได้เอง
แต่ก็มีคอแดงนิด ๆ คุณหมอเลยสั่งยาให้ไว้ติดบ้าน
เผื่อเป็นเยอะจะได้ไม่ต้องมาอีก...อิอิ
พอกลับมาถึงบ้าน....ไม่ต้องกินยาก็หายแล้ว
อะนะ...ก็คิดถึงคุณหมอนี่นา....ไม่ได้ไปหานานเลยเนอะ...555
แล้วต่อ ๆ ไปก็คงห่าง ๆ หมอไว้ก็ดีลูก
โตแล้ว...แข็งแรงมากขึ้นแล้ว...ไม่ต้องหาหมอหรอกเนอะ

แม่บอกหมอไปว่าน้องป่านไม่ยอมกินผักผลไม้...ทำให้ท้องผูก
คุณหมอเลยบอกให้ทานโยเกิร์ตวันละถ้วย
น้องป่านรีบรับคำว่าช๊อบชอบโยเกิร์ตเนี่ย
พอกลับบ้านแม่แวะซื้อให้ก่อนนอนก็หม่ำหมดถ้วยอย่างน่ารัก
เพราะคุณหมอบอกว่าทานโยเกิร์ตแล้วจะโตและสวย
อิอิ...สาวน้อยอยากสวยค่ะรีบกินใหญ่เลย...555
เห็นบอกจะกินสักสองสามถ้วย
แม่ก็ได้แต่หัวเราะแล้วบอกว่า...วันละถ้วยก็ขอให้กินเถอะลูก
เพราะน้องป่านจะโยเยไม่ยอมกินซะงั้น
เคยซื้อมาติดบ้านประจำ...พอสักพักก็ไม่สนใจ
นี่ก็ไม่รู้จะได้สักกี่วัน...ต้องมาดูกันว่า
คุณหมอมีผลในการโน้มน้าวใจได้ขนาดไหน...555
ได้สมุดวาดเขียนมาใหม่อยากวาดซะงั้น

แต่บอกว่าไม่รู้จะวดยังไงดี...เพราะวาดไม่เป็น
บอกให้แม่สอนวาด...แม่เลยบอกไปว่า
น้องป่านลองนึกภาพที่อยากจะวาด...แล้ววาดตามภาพที่เคยเห็นมานั่นละ
ภาพแรกวาดภาพนาฬิกา....ตามจินตนาการ
แม่สอนให้กำหนดตัวเลข...เพราะน้องป่านยังนึกไม่ออก
เลยต้องให้หันไปมองของจริง...คราวนี้ละวาดได้เลย
แถมประยุกต์เป็นนาฬิกาข้อมือซะเลย
จากที่ตอนแรกจะวาดนาฬิกาแขวนผนัง...เยี่ยมจริง ๆ
จากนั้นก็อยากวาดไดโนเสาร์...แม่เลยให้ดูภาพตัวอย่างแล้ววาดตาม
และแล้วก็วาดได้...แม้สัดส่วนจะมีผิดไปบ้างเล็กน้อย
เนื่องจากคงจะกะสัดส่วนไม่ค่อยถูก
น้องป่านคงอยากวาดภาพอื่น ๆ ให้ได้มากขึ้น
เพราะที่วาดอยู่ประจำ ๆ คือ คน ดอกไม้ ต้นไม้ บ้าน พระอาทิตย์ เมฆ
เห็นว่าอยากวาดนกยูงรำแพนหาง
ไม่เป็นไรลูก...ค่อย ๆ ฝึกไป...ถ้าใจชอบซะอย่างเดี๋ยวก็ได้

วันหยุดหมดไปอีกแล้ว
พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน...แม่ต้องไปทำงาน
แล้ววันหยุดเราค่อยหาอะไรทำสนุก ๆ กันอีกนะคะ