ตามมาทำงานกับแม่อีกวัน
มาพักผ่อนที่ระยอง
มาทำงานกับแม่
วันหยุด
ไปดูหนัง
ไปพัทยา
เมื่อวันที่ยี่สิบสอง
ปิดเทอมซะที
ฟันซี่ที่ห้า
ฟันซี่ที่สี่
เตรียมตัวก่อนสอบ
เรื่องของประตู
ระยะพักฟื้น
7 ปี 7 วัน
สาวน้อยวาเลนไทน์
สมุดบันทึกของน้องป่าน
สมอง...กาย...และใจ
แม่ใจร้าย
ผลสอบกลางภาคเรียน
เรื่องที่แม่ไม่เคยรู้
ต้อนรับเดือนแห่งความรัก
บ๊ายบายมกราคม
กีฬาสี
อาคันตุกะ
ภาระกิจ...ช่วงปีใหม่
nongjasper
nongpiano
Ji
Nont
etabo
MoMMaM
Neo
Kanty
NongShor
Preme
Pleng
Raindeer
Nonny
NongPooh
MaMaMuai
Bonus
fay&fern
yixiu
R_Pat






 

วันจันทร์...แม่ส่งน้องป่านไปโรงเรียน

ตอนเช้ายาเม็ด...ก็ยังคงต้องบดละเอียดเหมือนเดิม

กินยายากนี่น่าจะเป็นพันธุกรรมหรือเปล่านะ

คุณยายเล่าว่าตอนคุณยายเด็ก ๆ ก็อาเจียนเลยทีเดียว

มาสมัยแม่ก็กินลำบากเหมือนกัน...นึกถึงยาแล้วดึ๋ย ๆ

เลยไม่น่าแปลกใจว่าทำไมน้องป่านถึงกินยายาก...555

ไม่ว่ากันค่ะ...เดี๋ยวหนูพร้อมเมื่อไหร่ก็เริ่มกันใหม่นะคะ

วันนี้น้องป่านไปโรงเรียน...ช่วงเช้ายังปกติดีไม่มีอาการอะไรทั้งสิ้น

ตอนเย็นแม่กลับไปพูดคุยซักถาม

เพราะเห็นหน้าลูกเหนื่อย ๆ เพลีย ๆ ว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง

โอ้วววว....ฟังน้องป่านเล่าแล้วแต่ตกใจเหมือนกัน

"วันนี้หนูปวดท้อง...ปวดมากเลยแม่...คุณครูให้ไปนอนห้องพยาบาล"

ฟังจบเลยต้องซักถามเป็นการณ์ใหญ่

ช่วงสาย ๆ ของวันน้องป่านเริ่มปวดท้อง...ท่าจะปวดมากเหมือนกัน

เพื่อนที่สนิทกันบอกคุณครูให้แล้วพาไปห้องพยาบาล

น้องป่านยังไม่กล้าบอกคุณครูเองอีกเหมือนเดิม

ดีจังที่น้องน้ำสวยคอยดูแลน้องป่านแบบนี้

แม่รู้สึกขอบคุณมากจริง ๆ และดีใจที่หนูมีเพื่อนน่ารัก

ไปห้องพยาบาล...ได้กินยาแก้ปวดท้องและนอนสักพัก

พอดีเป็นชั่วโมงว่ายน้ำ...ที่แม่ไม่ได้จัดชุดว่ายน้ำไปให้อยู่แล้ว

เพราะคุณหมองดว่ายน้ำ

พอมาชั่วโมงภาษาอังกฤษน้องป่านมาเรียน

พอจบคาบก็รีบไปห้องน้ำ...ได้ถ่ายท้องแล้วสบายดีขึ้น

หรือเชื้อไวรัสจะลงกระเพาะ...เพราะมีถ่ายท้องครั้งเดียว

กลับมาบ้านก็ปกติดี...ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร

ถ้าแม่ไม่ถามจะพูดไหมคะเนี่ย

แม่ฟังแล้วรู้สึกสงสารลูกมาจับใจ...เข้าใจอาการตอนนั้นเลยทีเดียว

เพราะอาการปวดท้องเหมือนไส้บิดนี่แม่ก็เคยเป็นมาก่อน

ทรมานมาก...แต่พอเชื้อโรคออกไปหมดก็จะดีขึ้น

ดีที่น้องป่านไม่มีอาการอะไรมากไปกว่านี้

หรือเพราะกินยาฆ่าเชื้อ...ทำให้เชื้อโรคลงกระเพาะกันนะ

แม่เลยย้ำหลาย ๆ ครั้ง...หากไม่สบายมาก ๆ แล้วคิดว่าไม่ไหว

ให้คุณครูโทรหาแม่ทันทีนะคะ

เพราะน้องป่านจำเบอร์แม่ได้เป็นอย่างดี

เรื่องที่แม่ไม่เคยรู้

 

และยังมีเรื่องที่น้องป่านได้พูดคุยกันถึงเรื่องที่ไม่สบายที่โรงเรียน

เป็นเรื่องนานมาแล้วแต่แม่ไม่เคยรู้

น้องป่านก็เริ่มเล่าเรื่องมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์ผ่านไปแล้ว

ว่าช่วงที่ไปโรงเรียนนี้ใหม่ ๆ เกิดอาการเครียดในชั่วโมงครูต่างชาติ

ให้น้องป่านมาเขียนที่กระดาน...ทำให้เกิดอาการกลัวถึงกับอาเจียน

ตอนนั้นแม่คิดว่าน้องป่านไม่ค่อยสบาย...แต่จริง ๆ ไม่มีอาการป่วยใด

ไม่ได้เอะใจเลย...คิดว่าลูกไม่สบายอย่างเดียว

เพิ่งมารู้ว่าเกิดจากความเครียดก็วันนี้

นึกแล้วรู้สึกสงสารลูกอีกเหมือนกัน

แต่ตอนนี้น้องป่านมีความสุขกับการไปโรงเรียนดี

ไม่มีกลัววิชาที่คุณครูต่างชาติมาสอนแล้ว...แถมสนุกอีกต่างหาก

แม้ว่าบางที่จะไม่เข้าใจก็ตาม...แต่ก็พยายามมากขึ้น

น้องป่านถ้ามีความตั้งใจและใส่ใจ...สามารถทำทุกอย่างได้สำเร็จ

แต่ถ้าเมื่อไหร่เริ่มมีเกเรเฉไฉบ้าง...ก็ไม่เอาอะไรเลยทีเดียว

 

เรื่องที่แม่ไม่เคยรู้

 

แม่พูดกับน้องป่านตลอดว่า...มีอะไรที่รู้สึกไม่ดีหรือแย่ ๆ ให้รีบบอกแม่ทันที

อย่าเก็บเอาไว้...ไม่ว่าถูกหรือผิด

เพราะน้องป่านเป็นเด็กที่กลัวโดนตำหนิหรือโดนดุ

ทั้งที่ที่บ้านไม่เคยมีใครดุน้องป่านเลยสักคน...กลัวไปก่อน

แม่เลยต้องให้น้องป่านปรับความคิดใหม่

ว่าทุกคนสามารถทำความผิดได้...และเมื่อยอมรับ...จะได้รับการให้อภัย

แต่เมื่อเราทำผิดแล้ว...ได้รับการให้อภัยแล้ว...ก็ต้องจดจำอย่าทำซ้ำอีก

การทำผิดครั้งแรก...เป็นการเรียนรู้

บางครั้งสิ่งที่ทำอาจไม่ใช่ความผิดอย่างที่เราคิดก็ได้

เพราะถ้าน้องป่านกลัวไม่กล้าบอกใคร

น้องป่านก็จะรู้สึกไม่สบายใจ...เมื่อได้เล่าหรือบอกก็จะสบายใจโล่งใจ

เรื่องนี้ก็คงต้องฝึกกันต่อไปนะคะ

เรื่องที่แม่ไม่เคยรู้

ยังมีอีกเรื่องเด่วมาเล่าต่อ

 

 

     Share

<< ต้อนรับเดือนแห่งความรักผลสอบกลางภาคเรียน >>

Posted on Tue 2 Feb 2010 17:25
พุดถึงยาเม็ดไม่ต้องไปบังคับหรอกเป้าพี่แบงค์ก้เพิ่งจะกินได้ตอน ป 6 นี้แหละกินยายาก แต่ยายโบเด็กประหลาด ห้ามเลียนแบบ สงสารพี่แบงค์จังเลยเป้า พี่แบงค์บอกว่าไม่เป็นไรคับแม่ แบงค์ไม่โกรธ แบงค์ให้อภัยทุกคนที่คิดไม่ดี เราไม่เอามาคิดเราก็ไม่โกรธ
แม่ทรัพย์   
Wed 3 Feb 2010 15:14 [3]

เปิดมาเจอธีมไดใหม่ น่ารักเชียว
อาพัด   
Wed 3 Feb 2010 8:01 [2]

น่าสงสารน้องป่าน ถึงกับเครียดจนอ้วกเลย
ไม่เป็นไรเน๊อะ คนเก่ง อีกหน่อยก็ปรับตัวได้ดีขึ้นเอง สู้ๆ
อาพัด   
Tue 2 Feb 2010 9:12 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh