ART
ไปดูหนัง
รวมพลคนขี้เหงา
สวนสามพราน
10 วันอันตราย
ทริปปิดเทอมกับส่วนหนึ่งของเดอะแกงค์
ตามมาทำงานกับแม่อีกวัน
มาพักผ่อนที่ระยอง
มาทำงานกับแม่
วันหยุด
ไปดูหนัง
ไปพัทยา
เมื่อวันที่ยี่สิบสอง
ปิดเทอมซะที
ฟันซี่ที่ห้า
ฟันซี่ที่สี่
เตรียมตัวก่อนสอบ
เรื่องของประตู
ระยะพักฟื้น
7 ปี 7 วัน
สาวน้อยวาเลนไทน์
สมุดบันทึกของน้องป่าน
สมอง...กาย...และใจ
แม่ใจร้าย
ผลสอบกลางภาคเรียน
เรื่องที่แม่ไม่เคยรู้
ต้อนรับเดือนแห่งความรัก
บ๊ายบายมกราคม
กีฬาสี
อาคันตุกะ
ภาระกิจ...ช่วงปีใหม่
nongjasper
nongpiano
Ji
Nont
etabo
MoMMaM
Neo
Kanty
NongShor
Preme
Pleng
Raindeer
Nonny
NongPooh
MaMaMuai
Bonus
fay&fern
yixiu
R_Pat






 

ไม่น่าเชื่ออาถรรพ์หมายเลขเจ็ด

555  แม่ก็พูดไปนั่น

ปี 2009 ใคร ๆ ก็หวาดกลัวเรื่องไข้หวัดใหญ่ 2009 อย่างมากมาย

และแม่เองก็ต้องดีใจที่น้องป่านของแม่...ผ่านมาได้แบบสบาย ๆ

เกือบทั้งปีที่ไม่ได้ใช้บริการโรงพยาบาลและบัตรประกันสุขภาพ...หุหุ

พอมาปีนี้เบี้ยประกันเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว...เพราะปีที่แล้วมีเบิกกันเยอะ

ประกันสุขภาพหมู่ของบริษัทแม่

ปีนี้น้องป่านของแม่กลัวไม่คุ้มมั้งคะเนี่ย

พอผ่านเจ็ดขวบมาปุ๊ป...ก็เป็นภูมิแพ้...เล้กน้อยเมื่อสามอาทิตย์ก่อน

ทำให้ภูมิคุ้มกันน้อยกว่าปกติ

แม่พยายามประคับประคอง...ให้แข็งแรงดี

เพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบปิดภาคเรียนแล้ว

แต่ว่า...ไม่รอดค่ะ...มาแจ๊คพอตเอาอาทิตย์สอบพอดีเลยลูก

7 ปี 7 วัน

โดนไข้หวัดใหญ่ 2009 วิ่งเข้าชนอย่างจัง ๆ

มีไข้สูงเมื่อบ่าย ๆของวันเสาร์...แม่ก็รีบพามาหาหมอก่อนเลย

แต่หมอประจำไม่อยู่...เลยหาหมอเด็กไปก่อน...จะได้ยามาฆ่าเชื้อที่เจ็บคอ

หมอก็ดี๊ดี...เช็คไข้เลือกออกให้...เพราะน้องป่านเพิ่งจะเริ่มมีไข้

เลยยังไม่ฟันธง...ว่าไข้หวัดใหญ่

กลับบ้าน...ทั้งคืนน้องป่านไข้ไม่ลด...แม่ให้ยาตลอด

ไข้ก็ยังอยู่ที่ 38 - 39 องศา ตลอด

แม่เลยต้องโทรไปนัดหมอประจำตัวน้องป่านอีกรอบ

ได้พบหมอ...ส่งเสมหะไปตรวจ...รอ 40 นาที

ใช่เลย...แบบนี้ละใช่เลย...ไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่แน่ ๆ...เอิ๊กกก

เลยต้องหอบกันมานอนที่โรงพยาบาลกันสองคนแม่ลูก

มีป้ายหัวเตียงเขียนไว้

"กรุณาอย่าออกนอกห้อง"

โดนกักบริเวณไปซะแล้ว...แถมมีป้ายเท่ห์แขวนหน้าห้อง

"ต้องการเยี่ยมผู้ป่วยกรุณาติดต่อเจ้าหน้าที่"

เพราะพี่พยาบาลจะแจกผ้าปิดจมูกให้กันคนละชิ้น

555 เป็นโรคสังคมรังเกียจเป็นเช่นนี้นั่นเอง...เท่ห์ชะมัด...เอิ๊กกกก

คืนวันอาทิตย์ไข้ยังไม่ลงเท่าไหร่...ได้รับยาลดไข้และเช็ดตัวกันไป

พอผ่านเที่ยงคืนไปแล้วไข้เริ่มลง...เริ่มนอนกันได้ทั้งแม่ทั้งลูก

แต่น้องป่านก็ยังคงแสบคอมาก ๆ ดื่มน้ำตลอดทั้งคืน

ทั้งดื่มน้ำ...ทั้งน้ำเกลือ...เดินเข้าห้องน้ำกันทั้งคืน...ฮี่ ๆ

น้องป่านเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่...แบบทำให้แม่ไม่ค่อยมั่นใจว่าใช่ไหม

เพราะไม่มีน้ำมูก...มีเสมหะเฉพาะที่คอเป็นช่วง ๆ

ไม่ไอไม่จาม...มีไข้ 24 ชั่วโมงแล้วไข้ก็ลด

ตอนนี้ก็เริ่มสบายดีบ้างแล้ว...แต่ยังมีเสมหะในคอเป็นช่วง ๆ

นี่หรือไข้หวัดใหญ่ 2009 ที่ว่าน่ากลัวยิ่งนัก

สำหรับแม่แล้วก็ไม่ต่างกับไข้หวัดใหญ่ธรรมดา ๆ นี่ละ

เมื่อปีที่แล้ว...กลัวมากมาย...พยายามห่างไกลแหล่งชุมชน

พอรู้ว่าใครเป็นก็รู้สึกไม่อยากเข้าใกล้...เหมือนเป็นโรคร้ายแรงสังคมรังเกียจ

พอเจอเข้ากับตัวเองแล้ว...อ๋อ...แบบนี้เองที่เรียกว่าไข้หวัดใหญ่ 2009

ถ้าไม่เจอกับตัวเองแม่ก็ยังหวาดกลัว...เพราะยังไม่รู้อันตรายที่แท้จริงของโรค

พอได้สัมผัสเข้าจัง ๆ ได้รู้ว่า...ทุก ๆ โรคก็มีดีกรีของความรุนแรงของโรคได้

เมื่อก่อน...ไข้เลือดออกก็รุนแรง...ไข้หวัดใหญ่ก็รุนแรง

แต่สำหรับแม่แล้ว...เชื่อใจทางด้านการแพทย์และการดูแลรักษาสุขภาพ

ทำให้ไม่ค่อยกังวลใจกับโรคพวกนั้นเท่าไหร่

วันนี้แม่ก็ได้บทสรุปของโรคไข้หวัดใหญ่ 2009 แล้วเหมือนกัน

มันจะรุนแรงถ้าเราไม่ได้ใส่ใจหรือเอาใจใส่ต่อสุขภาพของเรา

ถ้าเราเอาใจใส่และดูแลสุขภาพให้ดี ๆ ไม่ว่าโรคอะไรก็ไม่สามารถย่างกลายเข้ามาได้

ร่างกายมนุษย์นี่แม่ว่าสุดยอดที่สุดแล้ว

สามารถต่อต้านเชื้อโรคต่าง ๆ ได้อย่างมากมาย

วันนี้แม่รู้สึกว่าตัวเองเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว

คุณยายรีบไล่ให้ไปหาหมอขอยามารับประทานซะก่อน

ได้คุยกับคุณหมอ...ได้ความรู้เพิ่มขึ้น

ว่ามีแค่ 10 % ของผู้ที่ทำหน้าที่เฝ้าไข้...จะติดเชื้อจากผู้ป่วย

เหมือนร่างกายจะค่อย ๆ สร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาเอง

ที่รู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวนั้น

ส่วนใหญ่จะเกิดจากร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอซะมากกว่า...เกิดการอ่อนเพลีย

คุณหมอเลยให้ยาแก้แพ้และวิตามินซีมาให้แม่

และพอรู้ว่าน้องป่าน...มีไข้สูงแค่สองวันเท่านั้น

คุณหมอบอกว่าพ้นระยะแพร่เชื้อไปแล้ว

คุณยายได้ฟังก็รู้สึกโล่งใจ...แล้วคิดว่าพรุ่งนี้หลานสาวคงได้กลับบ้านแล้วแน่ ๆ

7 ปี 7 วัน

 

ขอบคุณไข้หวัดใหญ่ 2009 ที่ทำให้เราแม่ลูกเข้าใจเชื้อโรคกันมากขึ้นนะคะ

 

 

     Share

<< สาวน้อยวาเลนไทน์ระยะพักฟื้น >>

Posted on Mon 22 Feb 2010 20:39
Your answer lifts the inclglieente of the debate.
Lee   
Mon 8 Jul 2013 12:20 [11]
 

I feel satisfied after raeidng that one.
Kidem   
Sat 6 Jul 2013 22:28 [10]
 

BION I'm imerpssed! Cool post!
Yaz   
Sat 6 Jul 2013 18:12 [9]
 

That's a sbutle way of thinking about it.
Nelle   
Sat 6 Jul 2013 17:59 [8]
 

How neat! Is it really this smpile? You make it look easy.
Tina   
Sat 6 Jul 2013 16:42 [7]
 

Wow! Talk about a posnitg knocking my socks off!
Evgenia   
Sat 6 Jul 2013 13:18 [6]
 

กำลังเป็นและโดนกักบริเวณอยู่ในห้องเลยค่ะตอนนี้ สงสัยโรคกำลังระบาดเนอะ คนเป็นกันเยอะเชียวค่ะ

ขอให้น้องหายไวๆนะคะ ขนาดพลอยเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตอนไข้สูงๆ ยังแอบทรมาน น้องคงไม่สบายตัวไม่แพ้กันเนอะ

:D
พลอย   
Wed 24 Feb 2010 8:07 [5]

หายไว ๆ นะลูกนะ
ป้านิ้ง   
Wed 24 Feb 2010 1:03 [4]

ฮ่าๆ หนูนี่โก๊ะเน้อ ไม่ได้เช็คข้อความเลยไม่รู้ว่าส่งไปแล้วไม่ติด หุหุ

อวยพรน้องป่านอีกทีนะคะ
เอาแบบพี่จิ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ กินแรงจัง

จากนี้ขอให้น้องป่านมีภูมิคุ้มกันเยอะๆนะคะคนเก่ง ทั้งภูมิคุ้มกันกาย ภูมิคุ้มกันใจ แม่เป้ารักน้องป่านๆมากเลยค่ะ หนูเป็นเด็กดีนะคะ เป็นที่รักของทุกๆคนค่ะ สาวน้อยวาเลนไทน์ (พี่กวางเห็นสีชมพูทีำไร น้องป่านปิ๊ง และแว๊บเข้ามาที่หัวพี่กวางตลอดเลยอ่ะ คิดดู๊)
กวาง-มนน้ำฝน   
Tue 23 Feb 2010 9:48 [3]

เพี้ยงงงงงงงงงง..หายนะจ๊ะ
น้าปลา   
Tue 23 Feb 2010 9:06 [2]

ย้อนไปอ่าน หน้าสาวน้อยวาเลนไทน์
พักนี้ ยุ่งเลยพลาดอ่านเยอะ พอมีจังหวะต้องเก็บให้หมด
น้องป่านหน้าตาเริงร่ามากๆจริงๆ แอบแปลกใจว่า ใครหนอ
ซื้อทรานฟอร์มเมอร์ให้สาวน้อยสีชมพู

ตลกพี่น้อง อาบน้ำฟองสบู่ล้นนะคะ เด้กหญิงเป็นเช่นนี้จริงๆ

ว่าแต่ ท่าน้องป่านขอร้องนี่ฮามาก ยิ่งฮา ตรงที่ว่า พอแม่โอเค
น้องป่านแทบจะก้มกราบ ตลกมากๆๆ

น่ารักจังค่ะ((ทุกๆเรื่องในหน้าที่แล้ว โดยเฉพาะภาพคู่คุณตา))

น้องป่านมีความสุขมากๆนะคะ และ ขอให้เป็นเด้กหญิงคนดี
มีแต่เรื่องดีๆ เข้ามาในชีวิต
มีแต่ความสุขกาย สุขใจ มีสติปัญญาดี มีสมาธิดี
และ เป็นเด็กหญิงที่มีความสุขทุกๆด้านนะคะ
น้าจิอีกรอบ   
Mon 22 Feb 2010 20:47 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh